wtorek, 17 czerwca 2014

Lorysa górska

Jest to gatunek bardzo popularny i najczęściej hodowany ze wszystkich lor. Jest często spotykana. W przyrodzie można ją spotkać w Nowej Gwinei, Bali, Salomona, Nowych Hebrydach, Nowej Kaledooni, wschodnia i południowa część Australii oraz na wielu wyspach Indonezji. Istnieje aż 21 podgatunków stąd mnogość obszarów występowania w północnej Australii i na wyspach Buru, Amboina. Papaua i innych.
 
 Wikimedia Commons

Bogato ubarwiony ptak o intensywnych barwach i długim ogonie. Nie tylko jednak z tego powodu jest lubiany przez hodowców i miłośników. Mianowicie w niewoli łatwo wychowuje młode i jest odporny na niesprzyjające warunki atmosferyczne. Pomimo tego ptaki powinny zimować w pomieszczeniu, w którym temperatura powietrza wynosi powyżej zera stopni Celsjusza. Poszczególne podgatunki różnią się kolorystyką barw. Mogą być całe w połyskujących odcieniach zieleni lub z czerwonym mocno zakrzywionym dziobem z niebieską głową z żółtym prążkiem na górnej części szyi i czerwoną piersią w postaci kreskowego wzoru a czasami z niebieskimi wyraźnymi poprzecznymi pręgami. 

Brzuch jest niebieski. U samca oczy są koloru jasnoczerwonego a u samicy są jasnopomarańczowe. Rozmiary dł. ciała: 25-32 cm, rozpiętość skrzydeł: 17 cm Waga 133 g. Długość życia 20 lat. Głos naturalny wydają rzadko za to łatwo uczą się słów i melodii, które chętnie powtarzają. Dobrze fruwają i trzeba im na to pozwolić wypuszczając je z klatki w zamkniętym pomieszczeniu. Łatwo dostosowują się do nowego pożywienia jak nasiona słonecznika, kanaru, owsa. Muszą mieć w swojej diecie miód, słodzone mleko z biszkoptami, soki owocowe, owoce, banany, jabłka, winogrona, marchew, mieszankę jajeczną, namoczone lub kiełkujące nasiona. 

W naturze często zmieniają miejsce pobytu w poszukiwaniu pokarmu. Kwitnące drzewa lokalizują za pomocą wzroku. Głównym pokarmem papug są: pyłek kwiatowy i nektar, które zbierają za pomocą kępki długich brodawek znajdujących się na czubku języka. Żyją parami lub w małych stadach. Często przesiadują w listowiu drzew lasów deszczowych, eukaliptusach, lasach mangowych. Śpią w stadzie lub szukają w pojedynkę dziupli w drzewach. Lorysy zadawalają się budkami lęgowymi szpaków, ale otwór wejściowy musi mieć średnicę 8 cm. Podłoga budki musi być posypana kilkucentymetrową warstwą piasku i torfu. Budka używana jest też do noclegów i trzeba w niej sprzątać. 

Samica składa 2 jajka i wysiaduje przez 25 dni. Młode wyfruwają z gniazda po 7-8 tygodniach. Rodzice dokarmiają je jeszcze 3 tygodnie. Gotowa karma dla papug jest do kupienia w prawie każdym większym sklepie zoologicznym. Pamiętajmy o uzupełnieniu diety świeżymi owocami i zalecanymi dodatkami takimi jak słodzone mleko, miód. Więcej na portalu zoologicznym.

Piotr

środa, 4 czerwca 2014

Lora szerokoogonowa

Jedną z najpiękniejszych papug jest Lora szerokoogonowa. Jest to niezwykle barwny ptak nazywany też damą niebieskobrzuchą. Zachęcam, aby papugi miały towarzystwo i dobre warunki łatwiej wtedy odnieś sukces o doczekać się potomstwa.
 
 

Jurong BirdPark, Singapore. Wikimedia Commons

Trzymana pojedynczo papuga szybko przyzwyczaja się do opiekuna. Jest bardzo inteligentna, ale wymaga towarzystwa, ponieważ źle znosi samotność. Jeśli jest sama musimy poświęcić jej znacznie więcej czasu. Papuga potrafi wymawiać wyrazy. Naśladuje różne dźwięki inne ptaki. 

Uczy się gwizdania zasłyszanych melodii. Do rozmnażania najlepiej nadają się dla niej woliery pokojowe, ale w lecie może być trzymana w wolierze w ogrodzie z zadaszoną częścią chroniącą przed nadmiernym słońcem i deszczem, Jeśli temperatura spada poniżej 10 oC papugę należy przenieść do cieplejszego miejsca. Gniazda zakłada w dużych pustych pniach lub w niewoli w zawieszonych skrzynkach o długości 130 cm.

Samica składa 2 jaja, które sama wysiaduje bez udziału partnera. Lora osiąga 31 cm długości Samiec wygląda tak samo jak samiczka Grzbiet papugi ma barwę zieloną a górną część piersi czerwoną. U dołu jest zielonkawa z piórkami niebieskimi i czerwonymi. Pisklęta nie mają czerwonego pasma na szyi. Na wolności żyje w Nowej Gwinei. Gniazdują w dziuplach drzew. Wspaniale latają. 

Charakterystyczną cechą jest pędzlowany język zakończony mięsistymi rureczkami, które służą do pobierania płynnego pokarmu. Jest to nektar kwiatowy, sok z owoców tropikalnych, małych owadów i innych miękkich owoców. W trakcie wypoczynku pędzelkowaty koniec języka jest wciągnięty. Przy pobieraniu pokarmu płynnego końce rurek otwierają się.

Żywią się owocami. Piją mleko miód, sok owocowy, papkę z biszkoptów, mieszanki jajeczne, owady. Pokarm dla papug  w niewoli trzeba uzupełniać miodem, słodzonym mlekiem, syropem, słodzoną papką kukurydzianą lub ryżu, budynie. Podajemy owoce takie jak banany, pomarańcze, truskawki, brzoskwinie. W zimie owoce z kompotu. Zjadają kolby kukurydzy, larwami mączniaków zmieszanymi z jajkiem ugotowanym na twardo. Papuga nie chce jeść ziaren zbóż.

Jest też gotowa karma w sklepie zoologicznym przystosowana do tego gatunku. Niechętnie jedzą nasiona słonecznika. Jadłospis wydaje się skomplikowany. Wystarczy jednak zrobić spis i zakupić potrzebne jedzenie. Większość mamy zwykle w naszym domu. Pożywienie należy urozmaicać. O ptaki dbamy tak samo jak o inne zwierzęta i okresowo należy zjawić się u weterynarza. Jest nawet specjalistyczne centrum leczenia ptaków i zwierząt egzotycznych. Więcej na portalu zoologicznym.

Piotr